“Мајка ми има тешка работа, и иако таа си ја сака, таа работи до доцна, и по денот на работа таа дури и не ја има моќта за едноставен разговор со мене”, ми кажа едно шестгодишно девојче. Таа потоа додаде со тажен глас: “Ќе бидам среќна ако мајка ми остане дома, да го чека мажот, да готви вкусни јадења и да поминува повеќе време со мене. Наместо тоа, моите родители се толку страсни за работата што не им е грижа за ништо друго, дури ни за мене … ”

Луѓето велат дека нашата доба и сегашност имаат две грешки: неодговорност и работохолизам. Првото не може да се убеди, второто нема педала на сопирачката. И тешко е да не се согласувате со ова. Работохолиците секогаш работат и наоѓаат начин да го прават ова насекаде: на одмор, на пат, за време на вечерата, па дури и кога ги одгледувате децата (или така тие мислат). Работохолиците веројатно веруваат дека со посветување на 20 часа на ден на работа тие можат да пополнат духовна празнина. Тие сакаат да заработат што е можно повеќе пари и понекогаш не можат да направат нешто друго освен работа или неможат да се исклучат од тоа. Сè околу нив е работа, работа, работа …

Младите мајки денес брзаат да излезат од породилно отсуство за да избегнат секојдневни задолженија кои вклучуваат секојдневно чистење, менување на пелени или приготвување на храна. Се чини дека општеството верува дека “престојувалиштето” со детето не ѝ помага на жената да се развие на кој било начин, дека за неа нема што да се зборува, освен за можеби детска исхрана. Но, колку е лошо тоа што го велат тие! Едукација на младиот човек е најпродуктивното и креативно време: тоа е средба со нова личност која почнува да апсорбира сè што светот има да понуди, тоа е време на секојдневни откритија. И улогата на домаќинка и љубената мајка е единствено време во животот на еден човек кој никогаш не може да дојде повторно, бидејќи децата растат многу брзо.

Да, Господ ја остави заповедта на Адам и на сите луѓе кои “со пот на твоето лице ќе јадеш леб” (Битие 3:19), но ние не го слушаме истото за жените, туку слушаме заповед за породување, деца …

Работохолизмот, како и мрзеливоста, се две спротивни екстреми кои доаѓаат од едно место – грев. Делумно ова е наследството на советското ( комунистичко ) минато, кога беше пречекано премногу страсно за работа. Но, јас ве прашувам денес, драги мајки и татковци, дали навистина сте заразени!?

Само замислете што ќе се случи кога ќе престанете да работите, или ќе исчезнете од лицето на земјата, некој друг ќе дојде да ве замени – земјата се уште ќе се врти … Но, што ќе остане по вас? Куп од нечувствителен метал, магацир на хартија со отпадна боја или само празнина?

Од друга страна можете да имате деца со среќни спомени кои се сеќаваат на прекрасно детство, адолесценција, младост …

Од ТИМОТ на ПРАВМИР преведено од НАС ( КРИСТА )

90 Прегледи