Корелацијата помеѓу Светото Писмо и Светото Предание со векови жестоко се оспорува меѓу православните и протестантите. Уште во 16 век протестантите ја прогласија својата позната доктрина за Сола Писцура (латински за “само Писмото”), тврдејќи дека текстот на Библијата е доволен за правилно христијанско живеење.

Тие изјавија дека Библијата содржи доволно информации за нашето спасение и дека Традицијата била подоцнежен и бескорисен изум, од кој христијаните морале да се ослободат што е можно побрзо.

Православните теолози радикално се противат на овој пристап.

Црквата учи дека Светото Предание е најраниот начин на пренесување на Божественото Откровение.

Светото Предание постоело пред Светото Писмо и служело како основа. Не е тешко да се сфати: дури и во текот на нашите секојдневни животи ние прво го доживуваме, а потоа ги изразуваме нашите искуства во писмена форма, доколку е потребно. Освен тоа, дури и Библијата признава дека Светото Предание е прво.

Затоа, учиме од книгата Битие дека Бог разговарал со Адам, Авраам, Исак, Јаков и Мојсеј директно. Гледаме дека Авел веќе знае како да принесе жртва на првините од своето стадо и на неговата маст кон Бога (Бит.4: 4). Ное знае кои животни се “чисти” и кои се “нечисти” (Бит.7: 8). Авраам ја знае традицијата на десетокот кога му дава десеток на Мелхиседек, царот на Салем (Бит 14:20). Вреди да се истакне дека ниту еден од нив не го прочитал Писмото, бидејќи во тоа време немало никакви пишани списи.

Старозаветните ликови живееле без светите текстови на Светото Писмо многу векови. Исто така, раните христијани не го правеле писмениот Нов Завет бидејќи го следеле нивниот духовен и секојдневен живот во согласност со усната традиција на Црквата.

Затоа, Писмото е во суштина запишан дел од Традицијата, и затоа поранешниот не може да постои без него.

Освен тоа, самиот факт дека Божественото Откровение морало да се стави на хартија, според Св. Јован Златоуст, укажува на постојан пад на моралот и духовната глувост, која се шири меѓу луѓето:

“Всушност, нам не треба да ни треба Светото Писмо; наместо тоа, треба да водиме толку чист живот што би можеле да ја искористиме благодатта на Светиот Дух наместо книги; и до степен до кој книгите се напишани со мастило, нашите срца треба да бидат напишани од Духот. Со оглед на тоа што ја отфрливме таа благодат, ајде барем да го искористиме вториот начин [т.е. писменото Писмо – превод на белешката].

66 Прегледи